Page Moab Vernal Yellowstone Salt Lake City Capitol Reef


Onze reis lijkt elke dag mooier te worden, want het programma van vandaag was opnieuw erg de moeite waard. Nadat we eerst wat inkopen hadden gedaan reden we naar Antilope Canyon. Deze kloof bestaat uit 2 delen: Lower AC en Upper AC. Het meest toeristische is het Upper, maar wij kozen ervoor om het Lower gedeelte te bezoeken. Upper is op z'n mooist op de middag, Lower in de voormiddag. Ons schema maakte dit dus voor ons de betere keuze. Dit gedeelte was vroeger vrij te bezoeken, maar door de vele grafitti die mensen in de wanden krastten kan je er nu enkel met een gids, een Navajo Indiaan(se), een tocht maken.


De kloof bezoeken is niet zonder risico, amper 13 jaar geden kwamen hier een 15-tal mensen om het leven, toen alles razendsnel onder water liep en ze niet tijdig wegraakten en verdronken. Ondertussen zijn er echter strenge veiligheidsmaatregelen. Het gevaar is niet echt dat het in de canyon begint te regenen, maar een 100 km verderop. Als daar het water een bepaald peil bereikt (en dat gebeurt snel) stroomt een massa water razendsnel de kloof binnen. Als het daar dus regent wordt alles meteen geëvacueerd. Op regelmatige afstand zijn er in de kloof ladders voorzien en touwladders om iedereen meteen naar boven te krijgen. Gelukkig voor ons, was het vandaag een prachtige dag!


Het Canyon is volledig uit gesleten door water en wind. Bovenaan is het op sommige plaatsen zo smal dat je erover kan springen, terwijl het eronder enkele meters breed is. De zonnestralen dringen door smalle spleten de 'grot' binnen en kleuren de rode zandsteen in fel oranje, en vroeg in de ochtend zelfs blauw.


Na onze tocht doorheen het canyon reden we verder naar onze volgende stop: Moab. Om daar te geraken moesten we snelweg nemen doorheen Monument Valley, u wel bekend van zowat elke John Wayne western ooit gemaakt. Onderweg zagen we echter al snel dat als we echt iets wilden zien, de snelweg niet zou volstaan, dus sloegen we af om een 17-mile-drive doorheen de vallei te doen. Probleem: onderverharde wegen, en we rijden nu niet echt met een 4x4. Op sommige stukken waren de putten enorm, op andere kwam je bijna vast te zitten in het zand. We snapten meteen waarom het verhuurbedrijf liever niet heeft dat je op onverharde wegen rijdt.


Na de eerste mijlen hielden we het voor bekeken, want 17 mijl aan een tempo van 10km/uur, zou ons té veel tijd kosten. We hadden immers toch al enkele prachtige stukken van deze vallei gezien . We maakten rechtsomkeer en reden weer de snelweg op. Via de Mexican Hat, een rots die op een ondersteboven gedraaide sombrero lijkt reden we verder naar Moab.


's Avonds gingen een hapje eten in Zax, een sportsbar/restaurant waar alweer heerlijk aten. De rest van de avond werd geprobeerd om Jelle aan te leren hoe je moet 'wiezen', met toch vrij weinig resultaat voorlopig.