Page Moab Vernal Yellowstone Salt Lake City Capitol Reef


woensdag 21/07: de heenrit

Een vermoeiende dag vandaag, en dan vooral voor de chauffeurs: een rit van maar liefst 700 km waar we 11 uur over gedaan hebben (inclusief lunch). Een lange rit dus, maar wel eens die ons doorheen het prachtige Wyoming leidde. Met besneeuwde bergtoppen naast ons reden we door de prachtige prairies van deze staat. Even later gingen we zelfs bergop de heuvels door. Spijtig genoeg moest dit voor een deel gebeuren in de gietende regen tijdens wegenwerken. Maar we konden onze ogen de kost geven, want langs de weg zagen we tientallen herten en zelfs een eenzame eland.


Toen we Grand Teton Park binnenreden waren de meest buien gelukkig al verleden tijd. Doorheen sparrenbossen werden we naar onze eindbestemming van vandaag geloodst: Yellowstone. Dit was echter niet het einde, want ons hotel ligt helemaal in het noord van het park en dus moesten we het volledig door, tegen vrij lage snelheid. Onderweg zagen we wel enkele dingen die zeker de moeite waar waren: enkele herten met reusachtige geweien, enkele bizons en prachtige landschappen. Voor de uitbarsting van de Old Faithful Geyser waren we net te laat, en 90 minuten wachten op de volgende zagen we niet direct zitten, maar die komt zeker morgen nog aan bod.



donderdag 22/07: het park

De beste tijd om wilde dieren te spotten is rond zonsopgang, dus voor dag en dauw sprongen Dimitri en Jelle in de wagen op zoek naar elanden, herten en beren. Op amper enkele honderden meters van het hotel zagen we meteen enkele herten grazen, een goed teken dis voor de rest van de rit. Helaas zagen we nadien minuten lang niet meer. Even uitstappen en wandelingetje maken: een konijn. Niet spectaculair dus. Alles kwam weer goed, toen Jelle plots een zwarte beer en haar twee jongen zag. Toen we rechtsomkeer maakten en gingen kijken, zagen we nog net de jongen in een boom kruipen om zich te verstoppen. De berin bleef echter mooi poseren voor de foto's. Drie beren in één slag! Tevreden met ons succes vervolgden we onze weg, en toen we de bocht omdraaien kwam opnieuw een beer - een nog groter exemplaar dan de vorige - gewoon op de weg naar onze wagen gewandeld. Net ervoor stapte hij de berm op en verdween in de bossen. En ons geluk bleef duren: een bizon, een marmot en dan plots, op amper drie meter van onze wagen: nog een beer.  Op de terugweg, waar we de berin en haar jongen hadden gezien, zagen we zelfs opnieuw een beer en even later nog een hinde op amper 2 meter afstand. Mooie afsluiter van een geslaagde ochtend.



Terug in het hotel deden we gauw wat inkopen en vertrokken richting Old Faithful. Pablo en Karolien hadden ondertussen natuurlijk al onze verhalen gehoord en wilden ook graag enkele beren zien, we maakten dus een serieuze omweg en reden doorheen het oosten van het park op zoek naar dieren. Spijtig genoeg: geen beren. Af en toe wel een hert, en een bizon, en dan plots: een kudde! Honderden bizons bij elkaar: stieren, koeien en kalveren, grazend op de prairie, rustend naast het water en zelfs één die het verkeer leidde.


Aangekomen bij de 'Old Faithful Geyser' waren we net als gisteren net iets te laat. Dit keer hadden we echter wel de tijd om rustig te wachten, en het was de moeite waard, na enkele sputtering, spoot de geiser kokend water meters hoog de lucht in. Het spektalen duurde een drietal minuten, en het herhaalt zich elk anderhalf uur.


In de buurt was echter nog veel meer te zien, dus gingen we op wandel naar de 'Morning Glory Pool' een warmwaterbron, die door bacteriën helderblauw en oranje kleurt. Door de vele toeristen die munten, stenen en afval erin gooien is de pracht, spijtig genoeg, de laatste jaren wat afgenomen. Op de terugweg kwamen we voorbij de Castle Geyser. Een Geyser die slechts 2 keer per dag uitbarst, en dan meestal nog vrij onverwacht, maar als het gebeurt is het een groots spectakel dat ettelijke minuten duurt. En we hadden geluk, net op het moment dat we er voorbij kwamen gaf de geiser het beste van zichzelf. Een tweede geiser op de achtergrond barstte een later ook uit en maakte het plaatje compleet.



Maar er is in dit park zoveel te zien. We trokken verder naar de iets lager gelegen geiser. Groter dan Old Faithful, maar onvoorspelbaar. Om geven door turquoise warm-water-poelen en oranje gekleurde riviertjes. De Norris geysers even verder waren dan weer compleet anders. Hier staat onderandere de grootste geiser van het park: de steamboot. Maar helaas ook de meest onvoorspelbare. Tussen 2 uitbarstingen zit soms 72 uur, soms 45 jaar. Maar als het gebeurt, komt soms zelfs het nabijgelegen meertje droog te liggen door de hoeveelheid water dat de lucht in wordt gespoten.




Dit zou op zich al een perfecte dag geweest zijn, maar het werd nóg beter toen we plots langs de rivier een heleboel geparkeerde wagen zagen staan en mensen met fototoestellen en verrekijkers. Bij het voorbijrijden zagen we echter niets, het was pas enkele meters verder dat Dimitri een grote beer zag aan de overkant van het water. Iedereen stond naar de verkeerde plek te kijken, en wij stonden, alweer, op de eerste rij!


We beëindigden onze dag met een kort bezoek aan Mammot Hot Springs en gingen meteen daarna uitgehongerd aan tafel.



Op ons palmares ontbreken echter nog de Grizzly Beer en de Eland. Dus morgen om 6.00 zijn we weer op pad, en dit keer zullen Pablo en Karolien die kans niet laten liggen.


Vrijdag 23/07

Ook vandaag vroeg uit de veren, aangezien we toch naar het zuiden moesten, checkten we al om 6.00 uit en reden het park door op zoek naar beren. Beren blijken echter op vrijdagochtend uit te slapen, want toen we al twee keer zo ver zaten als de vorige dag, hadden we nog niet gezien: geen beer, geen hert, zelfs geen konijn. We hadden het dus eigenlijk al opgegeven toen we plots een heleboel mensen langs de weg zagen staan, en ja hoor, boven op een heuvel daalde een grizzly beer met haar twee jongen de weide af.


Tevreden reden we verder en waren meteen hoopvol om nog andere dieren te zien. Totaal onverwacht zagen we 2 coyote's langs de weg, die zelfs nog even rustig bleven staan voor de foto. We reden het park uit richting Salt Lake City. Daarover lees je meer op de volgende pagina.