Bryce Canyon Zion Las Vegas Death Valley Yosemite San Francisco


Nadat we doorheen de woestijn en bergen aan de rand van Death Valley gekomen waren, zagen we al gauw de temperatuur dalen. Gelukkig maar, want onze wagen had duidelijk last van de warmte. Hij was splinternieuw toen we hem oppikten in San Fransisco, maar ik denk dat ze hem na deze drie weken al op pensioen mogen laten gaan. Hij heeft immers heel wat te verduren gekregen. Gisteren verscheen er op het dashboard dat er een probleem was met de traction control (wat tijdens een bocht ook wel duidelijk zo leek te zijn...). Deze deed het vandaag gelukkig weer wel, maar tijdens één van de afdalingen voorbij Death Valley waren de remmen zo oververhit, dat bij het remmen de wagen zo hard rammelde, dat het leek alsof hij elk moment uit elkaar kon vallen.


Via de Tiagopas reden we in de late namiddag Yosemite binnen, maar om aan ons hotel ta komen moesten volledig afdalen naar de vallei en dan het park door. Doorheen de bossen Yosemite, daalden we af en genoten onderweg van de prachtige utizichten. Dimi forceerde het zelfs om al rijdend nog een zwarte beer te spotten.


De avond valt vrij snel in dit park, omdat je volledig omringt bent door bergen. We haalden rond 8 uur enkele pizza's en de duisternis begon al te vallen. De rest van de avond brachten we dan maar kaartend door en probeerden de prachtige sterrenhemel te fotograferen. Onze hotelkamer was trouwens een echt pareltje, beter zelfs dan wat we in Vegas hadden. Een grote kamer met kleine keuken, een badkamer met jacuzzi(!) en een terras dat uitkeek over de rivier.


Onze kleine keuken maakte het mogelijk om op onze laatste ochtend zelf te koken en pannenkoeken te bakken. Na dit stevig ontbijt reden we weer het park in om de vallei te verkennen. Een extra dagje was leuk geweest, want tijd om echt te wandelen was er niet: we bezochten even de Bridalveil waterval en de Yosemite watervallen en moesten dan alweer vertrekken, want San Fransisco wacht en we hebben nog enkele zaken te regelen (zoals afleveren van de wagen) vooraleer we met onze laatste avond rustig onze trektocht doorheen het wide westen afronden.


Eindstand op de kilometerteller: 7251,4 km


Morgenvroeg (zondag) om kwart voor 7 (15u45 Belgische tijd) zitten Dimitri en Jelle alweer op het vliegtuig richting Chicago en vervolgens weer naar België waar we omstreeks 8.00 maandagmorgen landen.


Pablo en Karolien reizen zondagnamiddag naar New York, waar ze nog enkele dagen met hun tweetjes doorbrengen.


We hopen dat iedereen deze verslagen met veel plezier heeft gevolgd. Wij hebben in elk geval een prachtige reis achter de rug die we niet gauw zullen vergeten. Tot in België!